İnternet bağlantı imkanının modem (3kb, hani şu bildiğimiz telefon hatlarından bağlananı) ile sınırlı olduğu bir ülkede iki yıldır yaşıyorum. İnternete bağlandığınızda google’ın açılmasının bile bir süre aldığını düşünün. Ya da tam mektup yazıyorken bağlantı koparsa bir sakatlık olmasın diye önce notepad’e yazdığınızı, sonra herşey tamamsa mesajı paste edip gönderdiğinizi…

Amerika’da yaşayan iki sadık dostum ile geçenlerde biraraya geldik ve harika zaman geçirdik birlikte. Bu yarı tatil yarı ciddi toplanışımızda, kendimi bakıp birşey farkettim. Her ne kadar şartlardan dolayı bilgiye yavaş ulaşabilmekte olsam da bu bir şekilde daha çok konsantre olabilmemi ve temiz düşünebilmemi sağlıyormuş aslında. Altımda ferrari varken kendimi kaybettiğim zamanlar olmuştu. Şimdi ise kağnı ile gidiyorum, manzaraya da bakabiliyormuş insan sadece yola bakmaktansa…

Dolayısıyla, sizlere de iyi gelebileceğini düşünüp, herkese arada bir internet orucu öneriyorum! Hatta bunu belli bir takvime oturtalım ve herkes aynı zamanda tutsun. Sahur misali erken kalkıp son emaillerinize bakabilirsiniz. Ondan sonra klavyeye dokunmak, monitörlere 2 metreden fazla yaklaşmak yasak

sosyal internet

zaman parçacıklaşması

dikkat sömürüsü

ilginç ve farklı başka noktalar var tabii eski teknolojiler konusunda, örneğin 10-12 bin yıl önce tarım/hayvancılığın bulunmasını ve avcılık/toplayıcılığın günümüzde neredeyse yokolmasını düşünelim. şu anda büyük bir kuraklık olsa ve tarım yapılamasa kimse “hadi avlanmaya gidelim” demez, diyemez, çünkü dünyadaki bu kadar milyar insana yetecek kadar av yok. sayımızın bu kadar artması ve hatta soyumuzun tükenmemesi için cilalı taş devrimini yapmak zorundaydık denebilir bu açıdan.

benzer bir söylemi sanayi devrimi için de kullanmak olası. bugün sanayi sonrası bir dönemde yaşayıp yaşamadığımız tartışılır ama bütün bu gelişmelere ilk bakışta gözüktüğü gibi insan aklının yüceliği olarak değil, bir tür çırpınma, çok karmaşık bir sistemde hayatta kalma mücadelesi olarak bakmak olası.

elektrik nasıl endüstri devriminden sonra geldiyse, zamanla internet’e daha bağımlı hale gelmemiz de post-endüstriyelliğin bir göstergesi olsa gerek..