iPhone’dan alıştığımız tüm parmak hareketleri ve dahası artık web browser içinde de kullanılabilecek. Gomes’in yazdığına göre 3 yeni DOM event’i var: MozTouchDown, MozTouchMove ve MozTouchRelease. Flash veya Processing ile görsel programlama yapmışlar bilir bu komutları kodun içinde istediğiniz yerde kullanabilirsiniz. Programınızda dokunulan noktanın X ve Y koordinatlarını takip edip, çeşitli geometrilere veya fonksiyonlara atayabilirsiniz.

Bu ve benzeri servislerin ne suçu var? Sistem kendisi içerik üretmiyor, sistemin kullanılış biçimi konusunda insanları yönlendirmiyor. John Doe seçiyor sakıncalı dosyayı oraya yerleştirip başkalarıyla paylaşmayı. Sistemin sağladığı şeyler disk alanı, yüklemek için araçlar vs değil mi?

Gün geçtikçe daha çok sayısallaşan, teknolojik araçlar sayesinde birbirine daha kolay ve hızlı bağlanan hayatlarımızda yeni sayılabilecek bir bahistir dijital meta paylaşımı. Kafalar eski, toplumun davranışı yeni.

Cezalar çok ağır

RS davası dünya çapında 65.000′in üzerinde besteci ve müzik yayımcısını temsil ettiğini belirten hak koruyucu kuruluş GEMA tarafından açılmış. Verilen cezanın maddi kısmı bir yana, mevcut yapının gözden geçirilip kopyalama hakları açısından denetlenmesi ve sakıncalı içeriğin temizlenmesi de isteniyor. Sanki milletin şifrelendirdiği sıkıştırılmış dosyaları açıp içine bakabileceklermiş gibi. İlginçtir, rapidshare yurdumuzda yasaklı olan siteler arasında değil. (Ne uğraşıyorsun dava mava kardeşim zaten Türkiye gibi yap, kapat musluğu – internetleri – gitsin! )

Aralarında Warner Brothers, Columbia, Twentieth Century Fox, Sony BMG ve de EMI bulunan bazı büyük medya şirketlerinin kazançlarına zarar verdikleri belirtilerek The Pirate Bay (TPB) sitesinin kurucuları Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm Warg, Peter Sunde Kolmisoppi ve patronları Carl Lundstrom da 1 yıl hapis ve  3.6 milyon dolar maddi tazminat ödeme zorunluluğu ile cezalandırıldılar. Mahkeme TPB’cilerin bu işten milyon dolarlar kazandığını varsaymış olsa gerek, ödettirmek istemiş. Site sahipleri açıklamalarında ”Bizim için bir miyon dolar ya da bir milyar dolar talep etmeleri arasında fark yok. Biz zengin değiliz ve ödeyecek paramız yok” demişler. Hakikaten de banner reklam dışında bir gelirleri yok.  Bu dava sonucu verilen karara itiraz edilmiş, önümüzdeki yıllarda neler olacak hep birlikte göreceğiz.

Cezaların yok etmek, kafa koparmak için verilmiş olduğunu düşünmeden edemiyoruz.

Merkezi otorite dağıtık sistemleri kontrol edebilir mi?

Bildiğiniz gibi TPB dosyaları kendisi barındırmıyor ve paylaşılma işlemini tetiklemiyor. Yurdumuzda ortalama kullanıcıya yasaklanan – ortalama üstü kullanıcı çoktan yasakları aştı bile – sistem dünyanın kullanıcısı tarafından yaşatılıyor. Ayrıca, sunucuları adem-i merkeziyetçi (dağıtık) bir şekilde başka ülkelere de yayılmış durumda. Engellenmesi pek zor. Arada sınırlar var.

Sadece teknik altyapıdan kaynaklanan durumlar da değil kontrolu zorlaştıran. Kullanıcılar ve destekçilerden büyük tepki var. Özgürlüklerinin kısıtlandığını düşünen kitle tarafından davacı grupların sitelerine saldırılar düzenleniyor. Yerleştirilen mesajların biri TPB davasının savcısı Peter Danowsky’yi hedef alarak şöyle diyordu: ”Yalan söylemeyi bırak Peter Danowsky! Sen bizi sansürle, biz de seni sansürleriz. Bu senin asla kazanamayacağın bir savaş. Öyle ya da böyle halk her zaman kazanır. İnsanlar her zaman özgürlerine sahip olacaklar. Arkamızda duran kardeşlerimizle birlikte bu savaşı biz kazanacağız!”

Zararlı mı yararlı mı? Kime?

Müzik eserlerini serbestçe birbirimize versek ne zararı var? Karşılığında ücret ödemeden ”işitmek” gerçekten düzene zarar veriyor mu? Ağlı bağlı hayatımda bir çok kanaldan bilgilenebiliyorum. Örneğin; Engin sürekli dinlediği, sevdiği bir eseri işaretledi diyelim. Ben de bunu üyesi olduğum sosyal ağ ortamı vasıtasıyla gördüm, daha önce hiç duymadığım bir grupla tanıştım. Sevdim. Konserine gitme fırsatım olduğunda helal olsun verdiğim paraya demez miyim? Derim. Koşarak gitmem yetmezmiş gibi arkama eşi dostu takmaz mıyım? Takarım. Komşuluğum olan ağlarda bahsi geçse başkalarına tavsiye etmez miyim? Ederim. Eser sahibi, ilgilileri kayba uğradı mı?

Filmler? Günümüzde – ana akış mı desem karar veremedim – sinema endüstrisi gösterimlerden ve DVD satışlarından başka şekillerde de gelir elde ediyor. Transformers oyuncakları, konsol oyunları, Buzz Lightyear – Toy Story yatak örtüsü, Twin Peaks duvar kağıdı, Nightmare Before Christmas not defteri, Donnie Darko tişörtü. Filmini ücretsiz izlemiş olmam bu ürünleri satın almama engel olur mu? Olmaz gibi. Aksine, görmeseydim sevmeseydim nasıl ilgi duyacaktım?

Sinema salonunda film izlemek, konserde müzik dinlemek oturma odası deneyimi ile kıyaslandığında oldukça farklı ve bence hiç bir zaman terk edilmeyecek tadlar. İnternetten film indirenler sadece evlerinde film seyreden ve artık hiç sinemaya gitmeyen insanlar olabilir mi? DVD, CD de satın alırlar, internetten de indirirler, gişeden bilet de alırlar.

Bir de yazılım mevzusu var. Ticari işlerde, büyük gelir getirici düzenlerde hiç kimse yasal olmayan şekilde yazılım kullanmaz, kullanamaz. Bir sürü sebebi vardır bunun: güvenlik, destek, saygınlık, kanuni denetimler, güncellemeler, devamlılık gibi. Paylaşım ortamlarından edinilen yazılımdan genelde öğrenmek için, acaba amacıma hizmet ediyor mu sorusunun cevabını aramak için faydalanılır. Cracker kodunda, ”Yazılım işinizi görüyorsa mutlaka satın alın, maddi gelir elde etmek için kırılmış yazılım kullanmayın” denir. Çaktırmadan kullanmak her iki tarafı da, üreticiyi de ”korsan” tüketiciyi de besler aslında.

Yakından tanıdığımız bir örnek: Pazar hakimi işletim sistemi yaratıcısı Microsoft’un Windows dağıtımlarını düdükten bir şifre ile koruyor olması size komik gelmiyor mu? Başka bir sistem geliştiremeyecek kadar aptal olabilirler mi? Aksine insanların kopyalamasına müsaade ettiler de öğrendik, kullandık, tanıdık. Bugün dünyanın büyük çoğunluğu Windows’u ‘bilgisayar’ zannediyor, işletim sistemi nedir, başkaları var mı bilmiyor, merak da etmiyor. İyi bir iş bulabilmek için Word, Excel’i mutlaka bilmem lazımı biliyor. Yüz küsür dolarlık lisanslı CD satışından uğradığı varsayılan zarara karşılık, bağımlılığımızı kazandılar. Çok büyük bir kazanç. Aslında hala kendize uygun bir Linux dağıtımı seçip Ms platformu muadili araçlara hiç bir ücret ödemeden sahip olabilirsiniz, eskiden de olabilirdiniz. Bak sen paylaşımın gücüne, yıllar yıllar yıllar öncesinden geliyor. Belki de nördlerin insanın tabiatı ve eğilimleri hakkında hepimizden çok daha fazla bilgi sahibi olduklarının ispatıdır bu. Hepimiz yasakları delmek, engelleri aşmak istiyoruz değil mi?

Dijital paylaşım çok zararlıdır, çalmaktır, sadece alır götürür diyemeyiz diye düşünüyorum. Döngü halinde birbirini tetikleyerek etkileşen, daha karmaşık bir durumla karşı karşıyayız. Üreteni de tüketeni de bir biçimde etkiliyor.

Yeni dünya, yeni yayım biçimi

Müzik ve film üreticileri pazarın yeni davranış biçimlerine çoktan uyum sağladı bile. İnternette albümlerin bütün haliyle filmlerin, üreticileri tarafından serbestçe dağıtıldığını görüyoruz. Zaten müzisyenler albüm satışından değil, canlı icralarından maddi gelir elde ediyor. Sinema endüstrisi çalışanları, elde ettikleri tanınırlık bilinirlik sayesinde gelecekteki bir üst seviye işi belki de insanların paylaşmışlığı sayesinde alabiliyor?

Internet reklamlarının satışlara olan katkısının tam olarak tespit edilemeyişi gibi bir durum var ortada. Paylaşımın rakamsal etkilerini kimse bilemiyor.

Sen yeter ki iyi bir şey yap, para harcaman gerekmiyor, organik kampanyan zaten kendi kendine yürüyor. Kontrol yok, zorlama, hipnotize etme, yönlendirme yok.

Bir bağış (”donation”) kültürü oluştu internette, ücretsiz verilen metalara karşı bir takdir mekanizması, gönlünden ne koparsa. Uluslara göre farklılık gösteriyor olması bir yana, genelde kullanıcıların üreticileri gerçekten takdir ettiklerini görüyoruz. Ne güzel, kendi kendine oluşmuş ağlı bağlı ahlak.

Kendini adaletin güçlü kollarına bırak

Hedefler belirleyerek merkezden yayan, kitabından türlü stratejiler kullanan popüler medya hizmetleri veren şirketlerin meta paylaşımınının karşısında durması, bundan korkması çok doğal. Bilmiyor, tanımıyor, anlamıyor, yaşamıyorlar. Yazılmadı, çizilmedi, ispatlanmadı, denkleme dönüştürülmedi, henüz kayıtlara geçmedi.

Savaş Napster, Kazaa gibi örnekler ile başlamıştı, halen devam ediyor. Muhtemelen 50 üstü yaşlarında olan mahkeme mensuplarının ilk başta basit bir korsan kopyalama hadisesi gibi görünen bu konuyu tam olarak anlayıp değerlendirilebileceklerini düşünmüyorum. Onlar başka bir çağın evlatları. Bu konularda çalışmalar yapılacağına, sosyal adalet için, yeni hayatı anlamak adına ilerlemeler kaydedilmesi için girişimlerde bulunulacağına göze batan, tehlikeli gibi görünen oluşumlara sırayla saldırılıyor.

Değişen dünya düzeninin oluşturduğu bilinmeyenlerin kabarık faturası RS ve TPB gibi servislere kesilerek benzeri yapılar kurma ihtimali olan yeni nesle de gözdağı verilmiş oluyor.

Yok edici cezalar ve yaptırımlar üreticilerin haklarını sözde korurken aslında aynı zamanda ağlı yayım sayesinde elde edilecek yan kazançları da engellemiş olmuyorlar mı?

Ben yeni dönemi yaşayan bir insan olarak paylaşmanın herkes için öyle ya da böyle faydalı olacağını düşünüyorum.

http://tdk.gov.tr/TR/Default.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF4376734BED947CDE

URL’yi incelemekten kendimi alamadım. İlk dikkatimi çeken şey şifrelenmis hash fonksiyonlarını andıran, tam 48 karakterlik ‘F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF07B4BDB15D6B60D5‘ kısım. Ürkütücü! Bunun hemen öncesinde ise ne gerek var dedirten bir ‘/TR‘ alt dizini. Bu Türkiye’nin ‘TR’ si mi yoksa? İsmi değiştirilmeye tenezzül edilmemiş ‘Default.aspx‘ sayfamız da var. Türk Dil Kurumu’nun sitesinde bunları görmekten hiç hoşlanmıyoruz. Ödediğimiz vergiler ile bu işleri birilerine yaptırıyorlar. Anlaşılan şu ki o insanlar da bu işlerden hiç ama hiç anlamıyorlar.

Şu basitlikte olmalıydı:

Ana sayfa
http://tdk.gov.tr

Arama sayfası
http://tdk.gov.tr/arama

Bir sözlük içerisinde arama sayfası (ör: lehçe sözlüğünde arama)
http://tdk.gov.tr/lehce/arama

Aşağıdaki gibi şifrelenmiş, göze hoş gelmeyen ve hatırlanması imkansız URL’ler devlete ait bir sitede özellikle TDK sitesinde kesinlikle olmamalıydı.

TDK’nın sitesinde arama sayfası URLsi şu an böyle görünüyor:
http://tdk.org.tr/TR/arama.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EFE01F2BBF1267DE02

Biz Türkler geleneksel olarak tasarım kültürü nedir bilmeyiz. Yeni bir işe girişirken eğer bir işin bütçesi yüksek gelirse ilk tasarım kalemlerini çıkartır atarız (eğer var ise.) Biraz daha derin düşününce göz var, nizam var diye düşünerek kestirip de atamıyorum çünkü artık tasarım problemlerinin yanına bir de bilgi mimarisi tasarımı problemleri ekleniyor. Daha soyut tasarımlara ihtiyaç duymaya başlıyoruz. Bu alanlardaki açığını kapatamayan Türkiye’yi yakında insan hayatına kast edebilecek daha ciddi tasarım problemleri bekliyor.

Dugumkume.org 2008 yılı istatistikleri ziyaretçilerimizden çoğunun hala Internet Explorer kullandığını gösteriyor. Bu kadar yavaş çalışan, geri kalmış web özelliklerine sahip, yeni web teknolojilerine ayak uyduramayan, kötü arayüzlü, doğru düzgün geliştirilmeyen, kaynak kodu kapalı bir web tarayıcıyı neden hala kullanmaya devam ediyorsunuz.

Firefox 3 kullanın

Yeni Firefox 3 çıktı. Eğer şu anda bu yazıyı Internet Explorer’dan okuyorsanız hemen bu Firefox 3 indir bağlantısına tıklayın. Firefox 3 hızlı, güvenli, ve yeni nesil web teknolojilerine uyumlu çalışıyor.

Yeni adres barı daha önce ziayret ettiğiniz siteleri çok hızlı bulmanızı sağlıyor. Bir kaç kelime girerek anında geçmişte gittiğiniz veya imlediğiniz yerleri bulabiliyorsunuz.

Zaman zaman “internet” ile “web” terimlerinin birbirine karıştırıldığını görüyorum. Bilinçsizce her iki terim de birbirinin yerine kullanılıyor. Doğrusu şu. Internet bir teknolojik iletişim altyapısıdır. Web, yani World Wide Web, internet altyapısı üzerinde çalışan bir sistemdir.

Internet birbirine kablolarla bağlı bilgisayarların oluşturduğu ağların ağıdır. Web bu ağ üzerinde biribirine bağlanabilen sayfalar ağıdır. Web’de birim eleman bir HTML dosyasıdır, internet’de birim eleman bir bilgisayardır.

Web tarayıcılar HTML protokolünde yayınlanan metinleri okur ve görsel hale getirir (televizyonun sinyalleri görüntüye çevirmesi gibi). HTML dosyaları internet üzerinden TCP/IP paketleri içinde bir bilgisayardan diğerine taşınır.

Internet üzerinde HTML’den başka protokoller de çalışır. Bu başka protokoller ile çalışan sistemlere Web denilmez. Onların kendi adları vardır, mesela ses transferi için Voice over Internet Protocol (VoIP), chat için Jabber (XMPP), dosya paylaşımı için BitTorrent gibi. Mesela Skype bir web uygulaması değil VoIP uygulamasıdır, Instant Messenger’niz bir web uygulaması değil bir Jabber uygulamasıdır, dosya paylaşım programınız bir web uygulaması değil bir BitTorrent uygulamasıdır.

Bir çok kişiye web ile internet arasındaki fark bariz gelebilir ancak bu dünyalarda üretmeyip tüketenler için faydalı olacağını düşünüyorum. Web ve internet terimlerini birbirinin yerine kullanmamak bir fikir kurarken çok daha yalın iletişim sağlayacaktır.

* Yukarıdaki görsel internetin haritası.

Genel [RSS kullanımı artıyor]

• 60% kişiselleştirme yapıyor
• 47% yer imleri paylaşmıyor
• 44% RSS besleme kullanmıyor
• 65% etkiet bulutu kulllanmıyor
• Hemen herkes “çok tutanları” okuyor

Video [tv online video tarafından kapsanıyor]

• 67% sık sık YouTube gibi sitelerde video seyrediyor
• 95% son 3 ayda online video seyretmiş
• 49% son 3 ayda video paylaşım sitelerine video yüklemiş

Online Müzik, Fotoğraf ve Bloglar [herkes bir paylaşım sitesi açsın]

• 42% sık sık online müzik satın alıyor
• 41% fotoğraf paylaşım servisleri kullanıyor
• 70% sık sık blog okuyor

Bir ürün almaya karar verirken online araştırma yapma [arkadaş tavsiye etti]

• 92% bir ürün almadan önce online araştırma yapıyor (ürün/fiyat karşılaştırmaları)
• 54% araştırmasına bir arama motorunda başlıyor
• 14% araştırmasına bir karşılaştırma sitesinde başlıyor
• 30% araştırmasına bir alış veriş sitesinde başlıyor
• 55% ürün seçerken kullanıcı yorumlarına güveniyor
• 21% ürün seçerken uzman yorumlarına güveniyor
• Ürün seçildikten sonra almak için en önemli kriter FİYAT (38%) ve SİTENİN BİLİNİRLİĞİ (38%)

Cep telefonu servisleri [ancak uzaktan kumanda olabilir]

• 68% müzik dinlemek için telefon kullanmıyor
• 76% video seyretmek için telefon kullanmıyor
• 64% haberlere bakmak için telefon kullanmıyor

Kaynak:
http://www.alleyinsider.com/2007/10/consumer-behavi.html

Bu yazı aklınızda iki soru uyandırabilir:

1. 500 kişilik bir araştırma ne söyler ki?

Hiç bir şey söylemese de bir fikir verir diye düşünüyorum. Pazar araştırma şirketleri giderek sosyal ağlı servislerde programatik araştırma / analiz yapan şirketler haline gelecektir zannediyorum. Facebook sosyetesi niye var?

2. Düğümküme’de ticari amaçlarla yapılmış bir pazar araştırması niye yayınlanıyor?

Öncelikle yeni nesil medya kullanımı ile üretimi arasında kesin sınırlar olmadığını gözlemliyoruz. Sonra ticari olan en az politik ve sanatsal olan kadar kültürel hayatımızı şekillendiriyor. Bu sebeplerden politik, sanatsal, teknolojik, ekonomik, sosyal veya ticari araştırma arasında ayrım yapmıyoruz, buna derin karıştırma diyebiliriz.

3. Türkiye’de Internet Pazarı?

Dünyadan pek farkı yok. Bir kaç belli iş türü var.

1. Reklam (Paylaşımlı servis, sosyal ağ, Facebook App vb.)
2. Alış veriş (Düz satış)
3. Ödemeli araç/servis (Rss okuyucu, iş ilanı vs. para vermeye değer iş yapan yazılım)

Bunların arasında gelir dağıtımlı servis (bkz Pilli Network) yapmak bence herkes için en iyisi. Böylece belki bir gün 9-6 işe gidip gelinen bir toplumdan başka bir toplum modelimiz olur.

İlgili yazılar

• Facebook Sosyal Ağlı Reklam Sistemi Çıktı
• OpenSocial Hayat İşletim Sistemi Çıktı

Avrupa web endüstrisi 11-12 Aralık’da Paris’de Le Web Konferansı için toplanıyor.

Avrupa mı?

Le Web programı bu yıl Digg’den Facebook’a, TechCrunch gibi endüstri bloglarından sosyal yazılım gurularına bütün Silikon Vadisi peygamberlerini içeriyor. Konferans bir Avrupa toplantısından çok hakim Amerikan şirketlerinin Avrupa çıkarması gibi duruyor.

Konferans görselleri durumu iyi anlatıyor. Diyor ki: ey internet yolcusu, dünyanın hakimi olmak istiyorsan bu konferansa gelip dünyaya uzaydan bakman lazım.

• sitenin kayıtlı olduğu DNS servisine,
• site sahibine,
• ve yasal ve kamusal işlemler için avukatlara ve gazetecilere

gönderiliyor. Tek yapmanız gereken bu forma site bilgilerini ve kapattırma gerekçenizi yazıp göndermek. Site kapatılırsa IPNIC size mesaj gönderiyor. Daha önce bu formla kapatılmış örnekler için şu ve şu mahkeme kararlarına bakın.

IPNIC Servisi (“Internet Partnership for No Internet Content”) ve Evrensel Alan Adı Kapattırma Formu Viyanalı aktivist sanatçı grubu Ubermorgen tarafından 2003 yılında başlatıldı. Amaç sadece devletin ve paralı kişilerin (Adnan Hoca gibi) değil herkesin Internet üzerinde kontrol sahibi olabilmesi.

Türkiye’de toplum dönüştürücü teknolojilerden ikisi, yeni Blograzzi girişimi ve oldukça yaygın kullanılan Pilli Network, ortak bir özelliğe sahip: verdikleri servislerde açıklık göstermiyorlar.

Blograzzi’nin “bir formülü”

Yeni açılan blog sıralama sitesi Blograzzi Türkiye’nin “en iyi” bloglarını sıralandırıyor. Blogların sıralaması bir kaç farklı puanın birlikte hesaplanmasıyla yapılıyor. Puanların nasıl harmanladığı sitede şöyle açıklanmış:

Blograzzi Puanı, Blograzzi’nin blogla ilgili Internetten derlediği tüm istatistikleri [Technorati ve Alexa Türkiye], kullanıcı oylamaları, favorileri ve yorumları ile birlikte kullanarak ağırlıklı olarak hesapladığı bir formüle dayanır.

Bir formül? Türkçe’de gizli kapalı bir şeyi kibarca ifade etmek için önüne “bir” koyarız. Bir köşe yazarı, bir kaynağa göre, bir söylentiye göre, bir televizyon kanalı gibi… Blograzzi’yi geliştirmeye devam eden sitenin kurucusu Arda Kutsal‘dan bu bahsedilen “bir formülü” herkese açık bir şekilde ifade etmesini istiyoruz.

Pilli Network’ün “karmaşık algoritması”

Gelir dağılımı blog yazma ağı Pilli Network yazarlara kısa yazılarına olan ilgiye göre reklam gelirlerini dağıtıyor. Herkese örnek olması gereken bir sistem. Ancak açıklık konusunda bir problem var. Pilli gelir paylaşmayı nasıl hesaplıyor? Pilli.com’da şöyle açıklanmış:

Okunma oranlarını yorumlayan, olası yanlışlıkları gideren karmaşık bir algoritmamız var. Biz bir sitenin günlük gelirini giriyoruz, o bize kimin hesabına ne kadar para ekleyeceğimizi söylüyor.

Karmaşık bir algoritma? Biz soruyoruz o söylüyor? Kim? O kadar karmaşık ki size gösteremeyiz. Pilli ekibinden bu “karmaşık algoritmayı” herkese açmasını istiyoruz.

Pilli Network ve Blograzzi sistemlerindeki bu gizli hesaplarını açarlarsa sadece şu andaki kullanıcılarına adaletli davranmış olmayacaklar aynı zamanda Türkiye’de hızla gelmekte olan yeni nesil sistem tasarımcılarını da olumlu etkileyecekler.

Ali Miharbi’nin Spam’i Sev ve Koru yazısından sonra kullan-at eposta adreslerini yazmayı düşündüm. Spam bir bela, bir kültürel olgu, bir davranış biçimi, gerçek, gizli, saklı, yan, teknoloji, çöp, hedef, istenmeyen, istenen, para, kara, karma, karışık, aktif, pasif, bir, fenomen. Bu şartlarda, her şeyin her zaman her yerde her şekilde kaydedildiği izlenen çözümlenen örüntülü örülen görülen aranan bulunan biriken biriktirmeli kategorili alt üst bir hayatta kimliksiz kalmak davranmak yaşamak isteyenler için geçici atıcı atılgan sistemler gerek. Kullan at eposta servis anonim kal. İster spam at ister gizli aşk mektubu kullan at bir nefes al.

Daha önce bildirgec.org’da da farklı farklı kullan-at eposta servisleri yazılmış.

10 Dakikalık Kullan-At Eposta Servisi
http://10minutemail.com/

24 Saatlik Kullan-At Eposta Servisi (Türkçe)
http://www.kolayeposta.com/

Kullan-at SMS servisi var mı? Başka ne tür kullan-at servis isterdiniz, bu yazıya yorum olarak yazın.