Daha ilginç hale geleni, özgür yazılımlar söz konusu olduğunda alternatif her daim beklediği için ikna zorunluluğu daha az hissediliyor. CFT projesinde istediklerine ulaşamıyor musun, hooop zıpla aCFT’ye… “_____ is a _____ like/based _____ application with _____ support” kalıbı sağolsun, feza alternatiften geçilmiyor.

Görsel tasarım zaten başlı başına dert ya etkileşim tasarımı ya da HCI alanı? Çok daha matematiğe dayalı olan bu konularda bile aynı yaklaşım yok mu?

Neden pos makinalarının bazılarında giriş tuşu soldayken, bazılarında sağda… Getiriyorlar pos makinasını “şifreniz lütfen?” içinden “ona parola denir, ne Türkçe ne bilişim bilen aptal bankacılar yüzünden…” diye küfrede küfrede yazıyorsun parolanı, basıyorsun Giriş tuşuna hooop silindi… Giriş bunda diğer yandaymış.

Bu konuda dillere destan bir tartışma bilmiyor olsam, safi işgüzarlık deyip geçeceğim ama iki ayrı önemli argüman var (pos makinalarındaki safi hıyarlık diye düşünmeye devam ediyorum ama, kavramsal düzeyde alttaki örnek kafa karıştırıcı).

Apple ve KDE/Linux kullanıcı diyalog pencerelerinde olumlu yanıtın sağda olmasını, çünkü soldan sağa metin arayüzlerinde sonraki adıma sağ alt köşeden geçilmesinin mantıklı olacağını düşünürken; Microsoft ve Gnome/Linux cephesi de “tab diye bir tuş var, bilgisayarda artık el hareketleri sayfa çevirmek üzerinden çalışmıyor, ilk ulaşılan tuş olumlu olan olduğunda daha kolay ilerleniyor” gibi bir mantık sistemini savunuyor.

İkisinin de haksız olduğunu açıkça iddia etmek zor. Haklı oldukları yanlar çok. Tek bir karar yok ve kendi evrenlerinde var olmaya devam bu durumda… Peki bu kadar matematiksel bir alanda bile “görüş” diye bir şey ikna edilemezliğini sürdürdüğüne göre, görsel tasarımda nasıl konsensüs sağlanır gerçekten?