bu arada bu konuya tezde ne kadar yer vermemin anlamlı/mümkün olacağını bilemesem de, yeni araçlarla Benjamin’in “artık sanatın konusu işçi sınıfı da olabilecek” sevincinin biraz da olsa “sanatı üretmek için gerekli donanım işçi sınıfına kadar ulaşıyor” haline gelip gelmediği tartışmalarına da önemli bir katkı bu tip araçlar… youtube kendi içinde bir playlistle bile yayın anlamında da olsa bunu sunan en popüler marka olmuştu, bu tip daha doğrudan müdahale araçları daha da zengin bir altyapıyı müjdeliyor.

Feride Çiçekoğlu, http://www.radikal.com.tr/ek_sayfa.php?ek=cts&ek_tarihi=11/03/2006 adresinde bulunabilecek yazısında bir belgesel film yapımcısı kadının çıkış filmini bu teknolojilerdeki maliyet düşüşleri ve ulaşım kolaylıkları ışığında devrim olarak nitelendirerek 16mm. bağımsız belgesellerin nasıl önünü açtıysa, dijital teknolojiler de örneğin kadın sinemacıların, dışlanmış grupların vb. önünü mü açacak diye baktığını gösterecek şekilde bir eleştiri yazmıştı.

Benim yazıyla ilgili temel sorunum, müjdelenen filmin sinematografik anlamda bir yenilik, içerik anlamında oryantalizmden bağımsız olmaya yaklaşamamış bile bir batıcıllık sergilemesine rağmen, sırf yönetmeninin cinsiyeti nedeniyle yenilikçi olarak tanımlanması olmuştu. Bu yüzden de bu tip tartışmalara girmek için herhangi bir yeniliği müjde kapısı görmeden on kere düşünür oldum.

Web sitemde sinema linkine basarak bu konuda daha önce yazdığım bir kaç blog girdisi ve linklere bakabilir, bir kısmını da topluca http://del.icio.us/ozgursinema adresinde bulabilirsiniz bu arada…